استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، به زبان ساده

وقتی از استانداردهای حقوق بشر سخن می‌گوییم، معمولاً منظور مجموعه‌ای کوچک از اسناد بنیادین و نهادهایی است که آن‌ها را تفسیر می‌کنند. شناخت این اسناد، تشخیص یک ادعای معتبر از یک ادعای پوچ را بسیار آسان‌تر می‌کند.

اسناد بنیادین

اعلامیه جهانی حقوق بشر (۱۹۴۸) برای نخستین بار فهرستی مشترک از حقوق را برای همه انسان‌ها تدوین کرد. این اعلامیه یک معاهده نیست، اما الهام‌بخش معاهداتی الزام‌آور شد؛ بیش از همه میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی.

چگونه الزام‌آور می‌شوند

هنگامی که دولتی معاهده‌ای مانند میثاق حقوق مدنی و سیاسی را تصویب می‌کند، تعهدات حقوقی الزام‌آوری را می‌پذیرد. این میثاق از جمله از حق حیات، مصونیت از شکنجه، تضمین‌های محاکمهٔ عادلانه و آزادی بیان حمایت می‌کند.

چه کسانی آن‌ها را تفسیر می‌کنند

نهادهای کارشناسی مستقل و دفتر حقوق بشر سازمان ملل (OHCHR) این استانداردها را تفسیر می‌کنند، و سازمان‌های شناخته‌شده‌ای مانند عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر مستند می‌کنند که این استانداردها در عمل چگونه اجرا می‌شوند.

چرا اینجا اهمیت دارد

این استانداردها معیاری هستند که هر پروندهٔ مشخصی را می‌توان با آن‌ها سنجید. همین‌ها هستند که به ما امکان می‌دهند با اطمینان بگوییم چه زمانی یک روند از آنچه قانون می‌طلبد فروتر می‌ماند.

منابع

• اعلامیه جهانی حقوق بشر (۱۹۴۸).
• میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی.
• دفتر حقوق بشر سازمان ملل (OHCHR).